„3. — że reformy gospodarcze nie są możliwe bez politycznych (tj. bez demokratyzacji i umożliwienia samorządności);
4. — rośnie przeświadczenie, iż szanse dziecka zależą od usytuowania w aparacie władzy jego rodziców albo od możliwości rodzicielskich „chodów" i łapówek;
5. — maleje przeświadczenie (dość powszechne jeszcze w latach po II wojnie światowej), iż Polska jest krajem równych szans dla młodzieży różnych warstw społecznych;
6. — maleje przeświadczenie o atrakcyjności wyższego wykształcenia;
7. — rośnie przekonanie, iż godziwie żyć można tylko „na swoim", albo dzięki pobytowi za granicą;
8. — rośnie przeświadczenie o stałym ograniczaniu praw obywatelskich;
9.rośnie przeświadczenie o całkowitym zbiurokra
tyzowaniu i skorumpowaniu administracji i o nieprzyja
zności wszelkich urzędów, o ich nastawieniu „przeciw lu
dziom";
10. — rośnie przeświadczenie, iż prawo nie jest niezawisłe, a wyroki zależą od tego, przeciw komu są stosowane (nawiasem mówiąc, maleje autorytet sądów, prokuratury i tzw. organów ścigania);
11. rośnie przeświadczenie, iż organy ścigania (zwłaszcza SB i ZOMO) stoją poza prawem;
Zarazem coraz silniej utrwalane są tzw. przeświadczenia pozytywne (jest to, wydaje się, rzeczywista zdobycz czasów „Solidarności");“(11)