„w święta Maryi, odprawiania nabożeństw sobotnich, codziennej litanii do Matki Bożej. Ideał świętego niewolnictwa szerzyli też w pierwszej połowie XVII wieku inni jezuici z otoczenia sławnego duchowego męża Ojca Kaspra Drużbickiego (15901662). Cechowała go wielka pobożność i kult mariański, a sławny stał się także dlatego, że prace jego stale czytał Jan Sobieski. Sławnym niewolnikiem Maryi był Mikołaj Łęczycki (15741653). Należy on do najwybitniejszych autorów ascetycznych polskich. Zasłynął jako kierownik duchowy, zaś porady u tego byłego kalwina szukał nawet jezuita Ojciec Mancinelli, który miał wizje, że należy Matkę Bożą zwać Królową Korony Polskiej.
Jasełka, roraty i „Bogurodzica"
Oczywiście ten wspaniały rozkwit duchowości maryjnej w początkach XVII wieku miał na ziemiach polskich już długą tradycję, sięgającą średniowiecza. Specjalny kult dla Matki Bożej miał św. Jacek, który zmarł w dzień święta Maryjnego 15 sierpnia 1257 roku w Krakowie. Tamże znajduje się u Dominikanów legendarna statua „Matki Bożej Jackowęj". Ludową pobożność Maryjną w owym czasie rozbudzały jasełka wprowadzone przez Franciszkanów i cykle Maryjne pieśni radosnych i bolesnych. Znane dzisiaj tradycyjne nabożeństwa adwentowe roraty, mają również średniowieczny rodowód.“(14)